MKBlog.biz

Dirk Scheringa’s DSB staat onder curatele.  Terwijl de rechtbank zondagnacht 01 uur nog oordeelde dat er geen aanleiding was de DNB op de bok te zetten, gebeurde dat alsnog toch in de vroege ochtend van maandag 12 oktober. Volgens Sheringa onterecht en als gevolg van “lekken door de DNB of het ministerie van Wouter Bos” waardoor er een ‘run’ op tegoeden ontstond en de situatie alsnog onhoudbaar werd. DSB zou zich tegen de tweede poging niet meer hebben verweerd.

DSB lag langer onder vuur. Toch kwam het omvallen van de bank als een verrassing. Dirk Scheringa stond in de late ochtend van maandag 12 oktober de pers zichtbaar geemotioneerd en boos te woord. Hij beweerde onomwonden dat Bos en Wellink op z’n minst mede-verantwoordelijk zijn voor het omvallen van zijn bank. Door het lekken van het nachtelijke verzoek om onder curatele-stelling (achter gesloten deuren) ontstond er alsnog een enorme uitstroom van tegoeden. “Je zag ’s nachts al berichten op Twitter,” aldus Scheringa.  De Volkskrant en het FD openden maandagochtend inderdaad met de DSB. Het FD wist te melden dat het verkopen van de bank op niets was uitgelopen. De Volkskrant meldde dat de bank op omvallen stond.

Die uitstroom van tegoeden die hierop op gang kwam, in de vroegste uren van de week, werd de bank fataal. Een tweede verzoek om onder curatele-stelling werd door de rechtbank dan ook gehonoreerd. Inmiddels zijn Rutger Schimmelpenninck en Joost Kuiper benoemd tot curatoren. Schimmelpenninck was ook curator bij de afhandeling van het faillissement van het Nederlandse deel van Lehman Brothers en bewindvoerder bij Van der Hoop. Kuiper is voormalig lid van de raad van bestuur van ABN Amro.

Voor de klanten van DSB breken lastige en wellicht ook onzekere tijden aan. Hun tegoeden zijn bevroren en de website van DSB is onbereikbaar.

Ziek ook: DSB in steekwoorden (NRC)

Een werkgever moet een deugdelijk beleid hebben om te voorkomen dat werknemers stelselmatig worden overbelast. Hij mag het risico van een burnout niet zomaar op werknemers afwentelen.
 
Het gerechtshof in Den Bosch oordeelde dat een werkgever medeverantwoordelijk gesteld kan worden voor een burnout van zijn werknemers. De rechtszaak was aangespannen door FNV BBZ (Bureau Beroepsziekten). BBZ deed dat namens een werknemer die in 1997 door een burnout arbeidsongeschikt raakte. De man werkte bij een accountantskantoor. Hij werkte regelmatig 20 uur per week over. Als gevolg daarvan raakte hij arbeidsongeschikt en belandde in de WAO.

Volgens de man was het vele overwerk daarvan de oorzaak. Hij stapte naar de kantonrechter, maar die oordeelde dat de werkgever niet verantwoordelijk gesteld kon worden. In hoger beroep dacht het Hof in Den Bosch daar duidelijk anders over. Volgens het Hof oordeelde dat de werkgever actief preventief beleid moet voeren om te voorkomen dat werknemers overbelast worden. Dat was in deze zaak niet het geval.

De uitspraak heeft uiteraard gevolgen. In een notendop komt het er op neer dat een werkgever het risico op arbeidsongeschiktheid door overbelasting niet zonder meer mag afwentelen op zijn werknemers. Hij moet kunnen aantonen dat hij een deugdelijk en preventief beleid voert om stelselmatige overbelasting te voorkomen.

Bij de (her)ontwikkeling van bedrijventerreinen speelt de uiteindelijk eindgebruiker, de ondernemers, nauwelijks een rol van betekenis. Dat moet veranderen, waarschuwt de NVM, wil het nog wat worden met de herontwikkeling van de honderden volledig in het slop geraakte en verloerderde bedrijventerreinen die Nederland rijk is. Die boodschap is vastgelegd in ‘Nieuwe bedrijvigheid op oude bedrijventerreinen’. Een zogeheten ‘visiedocument’, onlangs aangebonden aan de belangenorganisatie van projectontwikkelaars NEPROM.

Peter Noordanus, voorzitter van de gelijknamige commissie, formuleerde een jaar geleden het doel om over grofweg 10 jaar 16.500 hectare verouderde bedrijventerreinen te hebben opgeknapt. De regering doet mee. Er is zo’n 400 miljoen beschikbaar tot 2013, waarmee ruim een derde van de doelstelling gegarandeerd is.

De NVM is blijkbaar niet overtuigd van de goede afloop en benadrukte in het visiedocument dat de eindgebruiker niet vergeten mag worden. “De wensen en eisen van werkgevers en -nemers die uiteindelijk gebruik gaan maken van de locatie moeten tijdig en kundig in kaart worden gebracht”.

Bij (her)ontwikkeling moeten ondernemers, overheden en marktpartijen een langdurige relatie aangaan, staat er verder in het document. Ondernemers, ontwikkelaars, provincies en gemeenten zullen structureel moeten investeren in de te herstructureren terreinen. Met andere woorden: vanaf dag 1 met elkaar om de tafel. Zo kunnen verpauperde bedrijfsterreinen weer worden opgelapt tot moderne werklocaties. Bovendien wordt voorkomen dat zij in de toekomst terugvallen in kwaliteit.

Eind dit jaar hoopt de in oprichting zijnde Stichting Microkrediet de eerste lening te verstrekken. In de stichting zijn de ministeries EZ en SZW de twee grootste financiers. Daarnaast doen ook de banken mee. De doelstelling van de stichting is microkredieten te vertrekken aan ondernemers die niet bij een bank terechtkunnen. De stichting staat dan borg voor maximaal 35.000 euro, waarmee de ondernemer zijn bedrijf kan opzetten of uitbreiden.

De ondernemers die een microkrediet aanvragen, worden gescreend, net als hun ondernemingsplan. Daarnaast kunnen ze rekenen op een coach en begeleiding.

De nieuwe regeling is voorlopig een pilot. Na een jaar bekijken de deelnemers of voortzetting zinvol is. Naast deze regeling wordt de lopende pilot met de SZW-borgstellingsregeling voor
uitkeringsgerechtigden uitgebreid naar alle niet-uitkeringsgerechtigden. Ook deze pilot loopt tot eind 2010. Na afloop zullen de twee regelingen na afloop van de pilot in elkaar opgaan.

De exploitatie van de Stichting Microkrediet kost volgens stukken van EZ ruim 2 miljoen euro. EZ neemt daarvan 0,8 mio voor haar rekening, de gezamenlijk banken 1,2 mio. EZ stelt in beginsel 12 mio beschikbaar voor de funding van de kredieten. Ter aanvulling is SZW op zoek naar geld voor de funding van de lening aan uitkeringsgerechtigden.

Het kabinet presenteert aanstaande dinsdag, op Prinsjesdag, maatregelen om de financiering van het MKB te verbeteren. Een van de maatregelen is, volgens het Financieele Dagblad, een vervijfvoudiging van de garantie op nieuw aan te trekken eigen vermogen. De staat staat dan garant voor de helft van maximaal euro 25 mio eigen vermogen dat door banken of participatiemaatschappijen wordt verstrekt. Zowel aandelen als achtergestelde leningen worden gegarandeerd. Dat maak het makkelijker, verwacht het kabinet, om de buffer te vergroten, wat het weer makkelijk maakt om vervolgens extra bankkrediet te krijgen. Ook dat bankkrediet wordt ruimer gegarandeerd. Van maximaal 50 naar 150 mio.

Wat Bos/Balkenende motiveerde tot deze groothartigheid, is de angst dat het economische herstel, voor zover al voelbaar, wordt geremd door het ontbreken van voldoende eigen vermogen en vreemd kapitaal. Dat die vrees niet onterecht lijkt, blijkt uit de kille constatering dat het aantal afgewezen kredietaanvragen dit jaar verdubbelde. Bovendien constateren MKB’ers dat mogelijke financiers als vermogende particulieren en durfkapitalisten door de crisis minder snel geneigd zijn ‘in te stappen’.

Onderzoeksbureau EIM meldt voor dit en komend jaar een banenverlies van rond de 200.000 in het MKB. Dit jaar zo’n 65.000, volgend jaar zo’n 135.000. Dat is meer dan eerder werd verwacht. In januari ging het EIM uit van een banenverlies van tussen de 30.000 en 50.000 over 2009.

De arbeidsproductiviteit blijft achter bij de loonontwikkeling, constateerde het EIM. Het gevolg laat zich raden. Het ledt tot bezuinigingen op het aantal personeelsleden. Het EIM verwacht dat die ontwikkeling vooral in 2010 zichtbaar zal zijn. Vandaar de forse schatting van 135.000 minder MKB banen in dat jaar.

Minder negatief is het EIM overigens over de ontwikkeling van omzet en winst. Voor 2010 voorziet het bureau een lichte krimp van de afzet en een lichte groei van de winstgevendheid van het MKB.

Daar denkt de gemiddelde ondernemer waarschijnlijk ook zo over, want het ondernemersvertrouwen is gestabiliseerd. Op en laag niveau, maar de vrije val die het ‘OV’ in de eerste twee kwartalen maakte, lijkt hiermee gestopt.

Op internet is het ‘Survival of the Fittest’. Wie hoog scoort in Google doet zaken. De rest niet. Naar schatting 50% van de bezoekers kijkt niet verder dan de nummer 1. Zo’n 20% klikt op de nummers 2 of 3. Nog eens 10% verdeelt zijn aandacht evenredig aan de positie over de nummers 4 tot en met 10. Verder klikken nog een paar mensen op de betaalde advertenties. De kruimels die overblijven, zijn voor de ’stumpers’ op de pagina’s 2 tot en verder.

De boodschap is duidelijk. Wie niet op pagina 1 van Google staat, kan zijn website net zo goed opdoeken. De investering weegt niet op tegen de resultaten. Dat is geen nieuws overigens. Menig ondernemer worstelt met het probleem. De vraag is wat je er aan kunt doen. Het antwoord is SEO oftwel zoekmachine optimalisatie.

Google ’SEO’ of ‘zoekmachine marketing’ en u krijgt zoveel pagina’s voorgeschoteld dat de lust om u in die materie te verdiepen per direct verdwijnt. Mocht u wel een paar pagina’s aanklikken, dan wordt het er niet veel beter op. Er wordt nogal ingewikkeld gedaan over SEO. Volkomen onnodig, zegt Johan Mulder, een van de initiatiefnemers achter HogerRanken.nl.

Hoger Ranken is een intensieve, praktijkgerichte no-nonsense training die ondernemers in één middag leert hoe ze hun website hoger in Google krijgen. Weinig theorie maar vooral praktische, uitvoerbare ’tips & tricks’ waarmee snel resultaat geboekt wordt.

De vraag is of één middag niet een beetje erg kort is. “Nee”, beweert Mulder. “Voor 9 van de 10 ondernemers is een hoge positie in Google en andere zoekmachines minder ingewikkeld dan de zelfbenoemde experts willen doen geloven. Wat je er voor moet doen is in één middag uit te leggen. Hoger in Google is geen toeval. Het is ook geen ‘kunstje’. Als je doet wat Google vraagt, in de goede volgorde, stijgt je website vanzelf in de rankings”.

“Nee, we garanderen geen nummer 1 positie,” aldus Mulder. “Er zijn teveel variabelen in het spel. Maar wat we wel garanderen is een duidelijke, meetbare en aantoonbare stijging. Soms naar een nummer 1 positie, vaak naar de eerste pagina, altijd hoger dan voordat je de training volgde. Iedereen die je meer denkt te kunnen garanderen mag je recht in zijn gezicht uitlachen”.

Kijk voor meer informatie op www.hogerranken.nl

Ik heb er lang over nagedacht hoe ik dit artikel moest gaan schrijven. Het bevat immers enige reclame voor ons eigen nieuwe product Klanten Administratie (KANL) en dat is iets wat niet hand in hand gaat met een onafhankelijk blog. Toch wil ik het graag met u delen, omdat ik denk dat het uitstekend past bij de discussie: “Uw automatisering opbouwen of afbouwen?”.

Eerst dan maar eens een verdere uitleg over deze discussie. Het MKB worstelt al tijden met hetzelfde dilemma; gaan we naar een dure partij welke mijn gehele automatisering al op de plank heeft liggen of laten we een maatwerk pakket bouwen door een goedkopere partij en nemen we de risico’s voor lief?
De grote partijen zoals SAP, Exact, Unit4 etc. hebben alle processen al eens gezien en geautomatiseerd. Klopt u bij hen aan, dan gaan ze in veel gevallen de software ‘afbouwen’ of in straattaal ’strippen’ genoemd. Hiermee bent u verzekerd van een werkend product welke grotendeels aan uw eisen voldoet. Het kan echter zijn dat dit helaas niet aan uw budget voldoet.

De kleinere software bouwers op de markt (1 tot 20 medewerkers) kunnen alles voor u op maat bouwen. Na enig zoekwerk is er overal in de regio wel een partij te vinden die dit al meerdere keren heeft gedaan en de ervaring in huis heeft. Ze zullen het pakket op maat maken en dus de automatisering voor u gaan ‘opbouwen’. Hoewel de kosten vaak lager liggen dan de pakketten van de ‘grote jongens’ bent u veel tijd kwijt aan communicatie, bèta tests en reviews van de ontwikkeling. Daarnaast is het bekende probleem binnen de ICT de doorlooptijd van de projecten, welke op z’n minst ‘erg rekbaar’ te noemen zijn.

OK, dus KANL is het ei van Columbus?

Voor een groot deel van de MKB ondernemers wel. Het pakket richt zich op het opbouwen van uw automatisering, gesteund door een volledig ontwikkeld en doorgeteste basis. Onderdelen als relatiebeheer, projectbeheer en rapportage hebben we als bedrijf als zo vaak opnieuw ontwikkeld, dat we er zelf moe van werden. Waarom niet iets maken wat we voor alle klanten kunnen gebruiken?

Genoeg reclame, ik zal u niet verder vervelen met testimonials en website links. Mocht u meer willen weten dan kunt u de link bovenin het artikel gebruiken.

 Zoals in het eerder geschreven artikel “Automatisering: standaard of maatwerk?” is het kiezen van de juiste automatisering geen exacte wetenschap. Het helpt echter wel wanneer u weet wat voor uw bedrijf de keuzes kunnen zijn en op welke onderdelen u kunt letten. Weet wat er komt kijken bij maatwerk of een standaard product. Begrijp het verschil tussen opbouwen en afbouwen. Begrijp dat uw automatisering meer invloed op uw bedrijfsvoering kan hebben dan u wellicht voor mogelijk houdt.

– KlantenAdministratie.nl (KANL) is in augustus 2008 gelanceerd na anderhalf jaar intensieve ontwikkeling met behulp van de nieuwste Microsoft technieken. Wij stellen uw feedback op prijs en gaan graag met u de discussie aan. Bekijk voor een korte impressie de promo video.

Het is alweer even geleden dat ik wat gepost heb, foei!
Ik zal het goed maken met een filmpje, weten jullie gelijk waarom ik even onbereikbaar was :-)

Ik kan mij de cowboyverhalen nog goed herinneren toen ik tien jaar geleden in de IT-sector stapte. Vlak voor de internetbubbel hielden mensen mij met een schuin oog in de gaten alsof ze dachten: “Daar heb je er weer zo eentje die met weinig inspanning snel rijk wil worden! Als hij zijn naam kan spellen heeft hij zo een bak geld te leen om zijn droom waar te maken!”

Nu, in 2008 kijk ik wel eens naar een bakker, taxichauffeur of een eigenaar van een kantoorboekhandel en denk: “Goh, het is voor dit soort startende ondernemers zoveel makkelijker om een lening te krijgen bij een bank! Zij hebben tenminste tastbare zaken die zij verhandelen. Dit begrijpen bankmedewerkers tenminste.”

Banken hebben hun lesje geleerd! Internetdiensten zijn veel te risicovol! Virtuele dienstverlening is niet tastbaar en dus ook niet als onderpand weg te zetten….

Voordat dit artikel een klaagzang wordt over ondernemers die banken niet begrijpen en omgekeerd krijgt u van mij een aantal cijfers van verschillende banken (zonder namen te noemen). Hopelijk heeft u er wat aan op het moment dat u voor een krediet de bank gaat bezoeken.

Onderpand

• Het is mij nog niet gelukt om voor mijn nieuwe BV (internet dienstverlening) een lening te krijgen zonder deels persoonlijk aansprakelijk te zijn / garant te staan.
• De verhouding onderpand / krediet komt neer op ongeveer 70%

Debetrente

• Offertes lopen uiteen van 6-9%

Kredietprovisie

• Dit is een interessante om te onderzoeken. Een kredietprovisie houdt in dat er jaarlijks provisie gerekend wordt over het maximaal te verstrekken krediet. Dus stel u heeft een krediet van 100.000 Euro maar gebruikt daar maar 20.000 Euro van in een jaar dan betaalt u bovenop de debetrente over die 20.000 Euro ook nog eens kredietprovisie over 100.000 Euro! Ook de percentages bij de verschillende banken lopen behoorlijk uiteen. In ons geval tussen de 0-1,9%

Behandelingskosten

• Lang leve de automatisering! Alles is zo geoptimaliseerd dat behandelingskosten voor een bankkrediet nagenoeg te verwaarlozen zijn. Copy & paste, save & send, toch? Helaas! Kosten tussen de 250-500 Euro.

Last but not least! Blijf onderhandelen, er is behoorlijk wat lucht in offertes van banken.